Home Persoonlijk Biologische vader gevonden | Uitslag Vaderschapstest

Biologische vader gevonden | Uitslag Vaderschapstest

by Cassandra 30 juni 2016 7 comments
de eerste ontmoeting, uitslag vaderschapstest, ik ben je dochter, biologische vader gevonden

Het is donderdagochtend en de klok verteld me dat het 11 minuten over 10 is. Leia eet een broodje en ik zit achter mijn laptop wanneer mijn telefoon oplicht en mijn biologische vader op het scherm verschijnt. Zou de uitslag vaderschapstest binnen zijn?

Uitslag Vaderschapstest

Ook al wijst alles erop dat het zo zou moeten zijn… Ik ben een vrouw van de feiten. Ik vind het een prettig idee om het zwart op wit te zien staan. Een soort bevestiging. Het blijft toch een beetje spannend. Maar het kan toch niet anders dan kloppen? Het is zo’n spiegel waar ik naar kijk. Als ik hem aankijk zie ik mijn eigen ogen, alleen in een andere kleur. Dat bobbeltje ik die onder mijn onderlip heb, de lichaamsbouw. Maar niet alleen dat. De manier van reageren, hoe we denken. Lichaamstaal. Het klopt zo erg. Toch?

Hij klinkt anders aan de telefoon heb ik het idee. Ik probeer hem te peilen, maar het lukt me niet helemaal. Hoor ik teleurstelling in zijn stem? Of is dat opluchting? Nee het is een nog niet zo wakkere stem, hij is de avond ervoor naar een jamsessie geweest in Deventer. Pearl Jam. De ouwe rocker. De liefde voor muziek delen we. Ik denk bij mezelf, nou kom op. Bring it on, geef me de uitslag van de vaderschapstest.. De verlossende woorden worden uitgesproken. Je bent mijn dochter voor 99.999997%. Uitslag Vaderschapstest

uitslag vaderschapstest

De brief van het lab ziet er zo uit. De naam van mijn vader heb om privacy redenen afgeplakt. Dit is puur (voor de nieuwsgierigen onder ons) om te laten zien hoe zo’n document er eigenlijk uit ziet.

Uitslag Vaderschapstest

De puzzel is compleet

Ik wist het! We zijn allebei blij, opgelucht en we hadden het natuurlijk al wel verwacht, maar de extra zekerheid is fijn. Ik voel me goed. Maar ik voel me ook boos, daar heb ik de afgelopen dagen überhaupt veel last van. Woede. Dat een zekere mongool het voor elkaar heeft gekregen om het leven van 3 personen te verzieken. Die van mijn moeder, mijn pa en die van mij. Het had allemaal zo anders kunnen zijn. Maar oké, dat stukje woede in mij moet ik zien kwijt te raken. Het is een stukje verwerking. Het een plek geven.

Nu is hij er in elk geval en zijn positieve reageren doet me goed. Nog diezelfde dag gaat hij ‘s avonds naar zijn zoon, mijn broertje, het is zijn weekend en nu de test binnen is heeft m’n pa het hem kunnen vertellen. Hij vindt het te gek! Het jochie wordt dit weekend 11 en is super trots dat hij een zus heeft en oom is. Ik ben ontzettend benieuwd naar hem. Ik heb altijd al een broertje willen hebben. Het is iets wat ik iedere Sinterklaas en verjaardag weer heb gevraagd. Evenals het zien van mijn vader. Ook al heb ik niet zoveel met Sinterklaas, dit keer is mijn langverwachte wens wel uitgekomen..Uitslag Vaderschapstest

Het laatste puzzelstukje van mijn identiteit is compleet.

Dit vind je misschien ook leuk

7 comments

Birgit 30 juni 2016 at 07:54

Wat een Super nieuws! Gefeliciteerd allebei!

Reply
Simone 30 juni 2016 at 08:24

Wow heavy. Fijn dat je nu duidelijkheid hebt! En een broertje en trotse oom voor je dochter 😊

Reply
Cinderella 30 juni 2016 at 10:13

Wat fijn dat het allemaal zo positief verloopt.
Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten.

Mijn biologische vader is vertrokken (straatverbod nav mishandeling etc) toen ik 2 was en mijn zusje 1. Toen ik 4 was kwam mijn niet bio vader in beeld en is dat nog altijd. Toen ik een jaar of 7/8 was hebben ik en mijn zusje samen met mijn moeder en niet bio vader 1 keer ontmoet bij de McDonald. Eenmaal daar heb ik hem gevraagd of hij op mijn verjaardag wilde komen. Zijn reactie: “wanneer ben je jarig?” Volledig afgeknapt en boos naar mijn niet bio pa gelopen (die een gepaste afstand had) daarna geen contact meer gehad tot 8/9 jaar later.

Net 16 in het midden van mijn pubertijd kreeg ik via FB een berichtje van mijn bio vader met de vraag: “weet je wie ik ben?” Ik herkende de naam en door de afkeer van alles, en wat ik wist zei ik nee.. waarop hij antwoorden “ik ben je vader”, mijn reactie, dat kan niet want ik heb al een vader (verwijzend naar mijn niet bio pa). Nooit meer wat gehoord of contact gehad tot ik via mijn half zus (hij had bij nog 3 andere vrouwen 3 kinderen) vernam dat hij afgelopen jan is overleden. Op zijn sterfbed is door zijn vriendin gevraagd of hij zijn 5 kinderen nog wilde zien. Dit heeft hij geweigerd. Hij had 5 kinderen en heeft voor geen van hen gezorgd en contact gehad.

Ik heb er gelukkig geen moeite mee dat ik hem niet heb gekend. Ik heb hem ook niet gemist. Ik ben erg blij om te lezen dat jou papa verhaal een mooi einde kent. Ik wens jullie veel geluk.

Reply
Sazou 30 juni 2016 at 10:59

Yes, wat heerlijk om de bevestiging te hebben van wat jullie diep in je hart al wisten! En wat leuk dat je broertje zo enthousiast heeft gereageerd! Heel veel geluk samen!

Reply
MetMirjam 30 juni 2016 at 18:29

Wat goed! De bevestiging van wat je al voelde, fijn dat jullie nu duidelijkheid hebben.

Reply
Tamara TS 30 juni 2016 at 19:10

Geweldig! Van harte gefeliciteerd allebei. Wat leuk dat je nog zo’n jong broertje hebt!

Reply
Merel 1 juli 2016 at 07:19

Ben zo blij voor je!
Snap dat je kwaad bent, dat iemand ooit gemeend heeft voor eigen rechter te
moeten spelen. Sterkte met verwerken maar natuurlijk ook heel veel plezier met je nieuwe broertje en je vader.
Liefs

Reply

Geef een reactie