Dit blog wordt vanuit mijn eigen situatie beschreven. Maar wij zijn niet de enige die dit gevecht aangaan. Met ons zijn er zoveel anderen ouders en dove kinderen die tegen exact hetzelfde aanlopen: De overstap naar het reguliere onderwijs, als vervolg op stel je eens voor

De overstap naar het reguliere onderwijs

Op het moment dat je doof kind de overstap van doven onderwijs naar het reguliere onderwijs maakt, komt er zoveel op je af als ouders. Eerst was er paniek, gaat hij het wel redden? De cluster 2 school was zo aangepaste op de beperking van onze vent. Vertrouwen, we moeten vertrouwen hebben in ons mannetje. Vertrouwen hebben dat dit gaat werken. Wij hebben er bewust voor gekozen om op het reguliere onderwijs een tolk in te gaan zetten. Deze zet wat de juf verteld om in gebarentaal. Als Vinz aanwezig is, is de tolk aanwezig. Wij zijn altijd open erover dat onze kinderen doof zijn. Met de overstap naar het reguliere onderwijs hebben wij hier ook voor gekozen. We hebben door middel van een brief aan alles ouders laten weten wat een cochlear implantaat is, waarom Vinz die heeft, en een korte uitleg wat qua communicatie prettig is.

Cluster 2 versus het reguliere onderwijs

Op de cluster 2 school was er gebarenles, daardoor groeide het gebaren niveau. Er waren geen tolken nodig. Er was kennis en ervaring over dove kinderen. Kennis en ervaring over andere methodes van leren lezen, leren schrijven. Er was begrip en niet veel extra uitleg nodig. Er was oog voor dat het zo kan uitputten. Ook voor het stuk dat je soms niet meer “hoort” ook al staat je c.i aan. Dat je hoofd vol is en er gewoon niks meer kan, je te vol zit om gesproken taal te verwerken.

We zijn heel blij met de school waar onze vent heen gaat. Ze staan open voor alles. Wij voelen ons er welkom, ons kind voelt zich er welkom. Ze hebben geen kennis en ervaring over dove kinderen en dat is logisch. Voor hun is ook alles nieuw. Dat maakt dat wij als ouders veel uitleg “moeten” geven. Soms is dat best wel heel erg lastig. Wij zijn erin gegroeid, voor ons zijn bepaalde dingen zo normaal geworden. Het is verder een normale gezonde bijna 6 jarige jongen met typisch kleutergedrag, en kan net als ieder ander kind een boef eerste klas zijn.

Net zoals voor de school alles nieuw is, is voor ons ook alles nieuw. Wij krijgen geen uitleg over hoe alles werkt. Of over hoe een “opp” (ontwikkelingsperspectief) in elkaar steekt. Wat er mogelijk is. Wat onze rechten zijn. Er is geen duidelijke informatie hierover. Er wordt vanuit gegaan dat je als ouders dit allemaal weet. Ook wij zijn daarin lerend. Gelukkig krijgen wij ondersteuning vanuit de oudergroep voor dove kinderen. Zonder deze ondersteuning waren we verdwaald, en hadden we niet geweten wat we moesten doen.

Begeleiding

Met de overstap naar regulier is er een arrangement aangevraagd, voor extra begeleiding door een cluster 2 instelling. Vanaf mei 2016 geven wij aan de kennis en ervaring in de begeleiding te missen. Maar dan de specifieke kennis over dove kinderen en alles wat daarbij komt kijken. Hier hebben wij diverse gesprekken over gehad. Maar de betreffende instelling blijft erbij dat ze deze kennis en ervaring zelf in huis hebben. Ze willen geen extern iemand hiervoor gaan inzetten.  Wij merken niets terug van de kennis en ervaring die volgens hun er wel is. We missen met name op sociaal emotioneel gebied, gebarengebied, “doofbrein”gebied, de kennis en ervaring. Nu we bijna een jaar verder zijn wordt dat gemis van die kennis en ervaring steeds duidelijker en meer voelbaar. Het is dat onderbuik gevoel wat er altijd al is geweest, we zitten niet op de juiste weg. Juist dat onderbuik gevoel waar ik eerst geen woorden aan kon koppelen is voor mij de laatste weken zo helder en duidelijk geworden.

Wat mij het meeste stoort is het feit dat het in mijn ogen puur een centenkwestie is. Ze praten over budgetten maar willen geen inzicht erin geven. Maar zou het niet over wat anders moeten gaan? Zou het niet moet gaan over het de beste begeleiding en ondersteuning willen bieden? Om als doel te hebben dat onze vent een zelfstandige stabiele man wordt die zichzelf redt in de horende maatschappij. Die stevig in zijn schoenen staat? Die vol zelfvertrouwen is over zijn eigen kunnen en mogelijkheden. Dat hij onderwijs krijgt op zijn eigen niveau en niet een niveau lager omdat er toevallige geen kennis en ervaring was met dove kinderen….

Wordt vervolgd….

Nancy van Bommel

Nancy | Huismanager | Moeder | Zus | Chaoot | Positief | Denker | Gebarentaal