Mijn zwangerschap met fibromyalgie – In december 2013 kreeg ik te horen dat ik chronisch ziek ben. Na ruim een jaar thuis te hebben gezeten met een burn out was ik in mei 2013 toch maar weer aan het werk gegaan. Maar om nou te zeggen dat ik me beter voelde, nee niet echt. Na het zoveelste bezoek aan de dokter werd ik doorgestuurd naar de reumatoloog.

Mijn zwangerschap met fibromyalgie

Diagnose fibromyalgie

Diagnose: Fibromyalgie. Klachten: chronische vermoeidheid, spierpijn, slaapstoornissen, hoofdpijnen, angsten, depressies, allergieën, concentratie- en geheugenstoornissen, temperatuurverhogingen en darmklachten.

Ondanks dat ik ook al 1 bij 1 had opgeteld was ik behoorlijk van slag. Ik was op dat moment 24 jaar en kreeg te horen dat ik de rest van mijn leven hier mee om zal moeten gaan.Daarnaast is het nog steeds geen erkende ziekte, dus er is weinig begrip in de wereld.

Zwangerschap met fibromyalgie 

Fast forward naar het jaar 2015. Na een boel hobbels heb ik een soort van geaccepteerd dat dit mijn leven is, ons leven is. Want laten we vooral mijn super man niet vergeten in dit verhaal. Zonder hem zou mijn leven toch echt een stukzwaarder zijn. 

Ondanks dat het me niet altijd even makkelijk af gaat is mijn kinderwens groter dan ooit. Na onze vakantie in Schotland had ik wat vage klachten die best wel eens konden betekenen dat ik zwanger was. We besloten een test te doen. Toen deze aangaf dat we niet zwanger waren, voelde we toch een teleurstelling. Die dag nog ben ik gestopt met de pijnstillers en de pil. Binnen twee maanden was ik zwangerTijdens de zwangerschap kon het twee kanten op gaan. Of ik kon me veel beter gaan voelen of juist veel slechter. Drie keer raden..

Pijn en slapeloze nachten 

Vanaf een week of 28 begon ik het niet heel leuk meer te vinden. Ik heb normaal gesproken best veel slaap nodig om mijn lichaam weer klaar te stomen voor de volgende dag. En zoals elke mama to be wel herkent: zodra je gaat liggen is het party time voor de baby. Daarnaast moet je 186 keer je nest uit om te plassen en omdraaien met zo’n toeter gaat ook super soepel…maar niet heus.

Waarom wilde ik dit zo graag..?? Kan ik dit wel..? Wat heb ik een boel peptalks nodig gehadEr waren dagen dat ik m’n bed niet uit kwam, alles deed zopijn en de slapeloze nachten maakte me ernstig labiel.

Teleurgesteld in mezelf belde ik weer in tranen naar m’n mama, want waarom kan ik dit niet gewoon “even”. Ik had er toch echt heel bewust zelf voor gekozen. 

De koek is op

Maandag 13 juni; ik was 37 weken zwanger en we hadden een afspraak bij de verloskundige. Van de vier dames was zij degene die mij het beste begreep. Ze zei tegen mij dat als ik de 39 weken haal dat ik super trots op mezelf mag zijn. Want het stopt niet na de zwangerschap, je moet ook na de bevalling nog in staat zijn om voor je  kleintje te zorgen. We zouden over een week de opties voor inleiden gaan bespreken.

Op vrijdag, 1 dag voor de 38 weken, zat ik al drie dagen zo ongeveer non stop te janken. Toen heeft mijn man aan de bel getrokken en een afspraak geregeld bij de gynDe vrijdag erna mochten wij om half 7 bellen of er een bed vrij was. Lekker op tijd zeg maar, niet dat ik ook maar een oog dicht heb gedaan die nacht. Om 10 uur was er een bed vrij! Super spannend! Hierover wellicht later meer.

Was het zwaar, een zwangerschap met fibromyalgie? enorm. Was het de struggles waard? AbsoluutIk wil dan ook niemand ontmoedigen met mijn verhaal. Want terwijl ik dit schrijf zit er een heerlijk ventje naast me op de bank naar mij te giebelen. Maar de schrijf woordelijke blauwe wolk tijdens de zwangerschap is denk ik heeeeel hard langs mijn huis gewaaid.

Afbeelding baby bump: Shutterstock

Melissa van 't Slot

Melissa | Vrouw van Bas | Mama van Bram | Hondje Kayla | Katten Amos, Kyra & Micky | Tuinieren | Creatief | Koken | Films & Series Fanaat | Chronisch ziek