Wij zijn zwanger?

Steeds vaker hoor ik het, gefeliciteerd met jullie zwangerschap. Wat leuk dat jullie zwanger zijn. Tegenwoordig lijkt het wel alsof ik niet zwanger ben maar het een gezamenlijk iets is. Natuurlijk een baby maak je samen. Voor een baby hoop je samen te zorgen. Samen hoop je papa en mama te zijn. Maar wij zijn zwanger?

 

Ik ben zwanger.

Zoals mijn trouwe lezers wel weten ben ik zwanger. En helaas loopt het deze zwangerschap niet helemaal van een leien dak. Toch geniet ik elke dag van de kleine dingen, mijn niet zo kleine buik, onze kindjes die de buik aaien en knuffelen, de schopjes in mijn buik.

Wij zijn zwanger? Ik dacht het niet!

Wij zijn zwanger, ik kan het soms niet horen. Mensen die aankondigen wij zijn zwanger, sorry nee ik begrijp dat niet. Fijn als je er zo over denkt hoor, maar nee ik kan er niet bij. Ik wil stellen die samen zwanger zijn niet beledigen, helemaal niet zelfs. Maar zo voel ik het absoluut niet. Ik ben zwanger en dat zijn we niet samen.

Mark is erg betrokken bij de zwangerschap hoor. Hij gaat mee naar elke afspraak, helpt me met allerlei dingen, denkt mee over de baby en doet alles wat een aanstaande vader maar hoeft te doen. Maar nee Mark is niet zwanger. Mark is niet misselijk, hij wordt niet dik, heeft geen bekkeninstabiliteit en geen steunkousen voor zijn kuiten. Om nog maar te zwijgen over de slapeloze nachten die ik heb omdat ik niet goed kan liggen.

Discriminatie?

Nee ik discrimineer niet. Dat is ook zeker niet de bedoeling. Maar wat ik eigenlijk kort samengevoegd wil zeggen is dat mannen zeker mee kunnen voelen met een zwangerschap, hun uiterste best doen om het de vrouw zo makkelijk mogelijk te maken. Maar zeker geen kindje in zich hebben groeien, alle kwaaltjes hebben en moeten bevallen. Soms is zwanger zijn nou eenmaal even helemaal niet leuk. En ik ben echt niet de enige die er zo over denkt.

Arme mannen…

Oke, oke, ik zeg niet dat mannen het altijd even makkelijk hebben als hun vrouw zwanger is. Zeker niet. Je vrouw elke keer boven de wc zien hangen is geen fijn ding. Ook de hormoonaanvallen die ze over zich heen kunnen krijgen zijn niet altijd even tof en de bevalling, nee ik geloof ook heus wel dat het geen pretje is. Je vrouw pijn zien hebben terwijl jij niet veel of niets kan doen en vervolgens een snauw krijgen, niet echt tof. Ik weet het, ik ben ook niet de makkelijkste.

En ik blijf erbij. Wij zijn zwanger? uh… Nee!

Ik ben zwanger en we zijn het niet samen. Hoe Mark ook zijn best doet, hoe goed hij me bijstaat. De emoties, de pijn en ook de mooie dingen van het zwanger zijn maakt hij niet mee zoals ik dat doe. Het kindje groeit namelijk in mij. Het voelen van de baby voelt voor mij totaal anders, ik voel het van binnen en vanaf de buitenkant is het toch totaal anders.

wij zijn zwanger

Wat vind jij? Is het wij zijn zwanger?

 

Liefs Madelon

 

Madelon Eugelink

Madelon | 28 jaar | Mama van Merel, Bram & Emma | Getrouwd met Mark | Blogt graag over kinderen |