Ken je die ongemakkelijke vraag en bijbehorende misplaatste felicitatie? Ik werd er deze week mee geconfronteerd. “Heb je pas de tweede gekregen?” Ook al ben je hoogzwanger of hangt het kind nog aan de navelstreng uit je baarmoeder, als je het niet 100% zeker weet, vraag dit soort dingen dan gewoon niet. In dit artikel mijn verhaal en een aantal quotes van horen zeggen of zelf meegemaakt.

300% dikker

Langzamerhand ben ik zo ver dat ik me dat niet meer echt aantrek, hoewel ik me dan in het zwembad in m’n bikini (die ik eindelijk aan durf) toch 300% dikker voel dan vóórdat die vraag gesteld wordt. De vrager kwam trouwens later opnieuw naar me toe dat ze het écht heel vervelend vond en het zo niet bedoeld had. Wel lief dat ze er nog op terugkwam, ik had waarschijnlijk in het dichtstbijzijnde gat in de grond willen zakken. Maar ik zou zo’n vraag dan ook niet stellen.

Toch jammer…

Dat je net op zo’n punt bent dat je eindelijk je eigen lijf en bijbehorend gewicht en uiterlijk accepteert en er dan zo’n vraag op je afgevuurd wordt. Alsof je door iemand weer even met beide benen op de grond gezet moet worden, omdat je je even te goed voelde over jezelf (wat overigens een héérlijk gevoel is). Nou, mislukt! Ik voel me nog steeds goed over mezelf. Alleen dan wat dikker en in een burkini in plaats van een bikini…

Quotes misplaatste felicitatie

Goh, gefeliciteerd met je zwangerschap!

– Ik ben niet zwanger, ik ben gewoon dik…


Jeetje, wat leuk. Ben je zwanger?

– Wat?! Kijk lekker even naar je eigen vette kop!  (Dit was ik niet, overigens 🙂 )


Ach, dit meen je niet! Gefeliciteerd! Ben je zwanger? Je ziet er fantastisch uit!

– Euh, nee, ik ben niet zwanger.

Zeg het maar gewoon, hoor! Of weet je moeder het nog niet? Ik zal het niet verklappen, hoor…

– Nee, ik ben écht niet zwanger!

Ja jaa, dat zal wel. Niemand weet het dus nog?

– ………….. *loopt weg*


Wat bezielt je?

Ik voelde dit keer ook geen boosheid toen de vraag me gesteld werd. Maar ik kan niet begrijpen wat je bezielt om die vraag te stellen of die misplaatste felicitatie te plaatsen. En vooral, zoals in bovenstaand voorbeeld ook nog doordrammen als iemand zegt dat een zwangerschap niet het geval is. Allereerst wijs je iemand op een (iets) te bolle buik, waar vaak toch iemand heel onzeker over is en liever niet op gewezen wordt. Daarnaast: hóe pijnlijk kan deze vraag zijn als iemand heel graag kinderen wil, maar het lukt niet? Dan is het pas echt een misplaatste felicitatie.

En dat algemene gevoel kreeg ik: dit ligt niet aan mijn buik, dit is gewoon echt niet zo slim om te vragen en dat ligt toch echt bij jou en niet bij mij. Goed. Voel ik me toch weer goed over mezelf…

 

Heb jij wel eens zoiets meegemaakt? Met een zwangerschap of iets totaal anders? Ik ben heel benieuwd naar jullie verhalen!

Melanie

~~ Stay real, stay loyal or stay away ~~