Voordat ik begin aan dit (gevaarlijke) onderwerp (het manmens), begin ik met de disclaimer. Alles wat in dit artikel geschreven is, is op bestaande situaties gebaseerd. Alle beschreven situaties zijn meerdere keren voorgekomen bij verschillende soorten manmens (voordat er zich straks één aangesproken voelt). Mannen die dit artikel lezen, én ervoor openstaan, kunnen inzichten krijgen in zichzelf, die ze nog nooit eerder hebben gehad. Ik ben niet verantwoordelijk voor de gevolgen, tenzij deze positief zijn. En tot slot: Dit stuk bevat humor. Mocht je hier niet tegen kunnen: hang op, klik weg en bel uw therapeut.

Oké, het manmens dus. Die van het soort die altijd roepen dat vrouwen enórm lastige wezens zijn… Zou die wel eens in de spiegel kijken?

Heb ik het manmens bij de kop of bij de kont?

Ik weet namelijk bij heel veel mannen niet of ik ze bij de kop of bij de kont heb. En nee, dat bedoel ik natuurlijk niet letterlijk. Ter voorbeeld: er valt iets onbenulligs kapot uit de kast, wat je ‘s avonds tussen neus en lippen door vertelt, en het manmens wordt me kwaad! Wow… Die had je dus even niet aan zien komen. Maar drie dagen later rijd je zijn net nieuw gekochte auto total loss, sterf je tien doden omdat je hem dat moet gaan vertellen en dan is het enige wat hij zegt: “Kan gebeuren, hoor! Ben jij oké? Verder geen gewonden? Het is maar materieel, toch?” Ik bedoel: wat?? Ik snáp niet hoe de man beslist om op welke manier op een situatie te reageren. Kan iemand me hiermee helpen? Is het de stand van de zon, maan of op welke dag de situatie zich afspeelt? Het is niet te voorspellen. Irritant is dat!

Nog zo’n gevalletje…

Nog zo’n gevalletje bij de kop of bij de kont. Dat er een heel nare opmerkingen wordt gemaakt, waar ik vervolgens heftig op reageer. Maar, dan blijkt het ineens een grapje te zijn en ben ik de sukkel die daarin trapte… Maar ik ben geen sukkel, ik weet wel dat het manmens het eigenlijk gewoon meende en zichzelf probeerde te redden door te zeggen dat het een grapje was. Ik ben niet gek natuurlijk.

Dingen in het midden laten hangen

De man is goed in dingen in het midden laten hangen. Ja, dat ook, maar dáár heb ik het niet over. Ik bedoel, het manmens is niet zo goed in ‘ja’ of ‘nee’ zeggen. Het is vaak ‘Ik kijk wel even’ of ‘Ja, binnenkort.’ Of je hebt ze ook die gewoon niks van zich laten horen of net doen of ze jou niet horen. Dat is natuurlijk makkelijker, dan gewoon even duidelijk zijn. En dan vinden ze het gek dat wij, vrouwen, dan zelf maar dingen gaan invullen of de spiegels zelf maar (scheef) ophangen.

Lesbiennes en spinnen

De oplossing zou zijn dat de vrouw, na het baren, gelijk een transformatie ondergaat en lesbienne wordt. Want ik snap heus wel waarom het mannetje en vrouwtje even bij elkaar moeten komen, hoor. Anders wordt het ook zo’n dooie boel op deez’ mooie aard’. Maar al met al begrijpen mannen onderling én vrouwen onderling elkaar gewoon beter. Het idee is geniaal, het hoeft alleen maar genetisch geprogrammeerd te worden.

Of we doen het gewoon net als de spinnen. Direct na de bevruchting opeten die vent. Want tja, waar heb je ze dan nog voor nodig? Bij de zwangerschap kunnen ze niets doen, bij de bevalling vallen ze flauw en tegen de tijd dat ze de eerste poepluier hebben gedaan is het kind zindelijk. En qua opvoeding gooien ze ook alleen maar roet in het eten. Steek je er goed tijd in om je kind beschaafd met mes en vork te laten eten, is er wel weer een manmens (is het niet je eigen vent, dan wel een zwager, broer, vader of opa) die vindt dat kindlief wel met z’n handjes mag eten.

Maar aan de andere kant… Waar moeten wij vrouwmensen ons anders weer druk om maken?

Melanie

~~ Stay real, stay loyal or stay away ~~