“Mamaaaaaaa”, gevolgd door huilen dat door merg en been gaat. Alex en ik zitten rechtop in bed en snel grijp ik de babyfoon, terwijl Alex naar zolder sprint. Sinds Roos op zolder slaapt praten we met elkaar via de babyfoon, wanneer ze niet kan slapen, als ze zit te spelen (wat ze overigens zeer zelden doet op haar kamer), noem maar op. Ik ben nou eenmaal niet zo snel uit bed, in de benen en dan heb ik het nog helemaal niet over die trap. Alex daarentegen staat meestal binnen twee tellen boven, maar ja, ook die vlieger gaat niet altijd op. Om te voorkomen dat straks het hele huis wakker is begin ik alvast te troosten via onze ‘walkie-talkie’. Vragen wat er is, hoef ik niet meer…het is namelijk weer zo ver: groeipijn!

Groeipijn

Groeipijn komt het meeste voor bij kinderen tussen de 4 en 10 jaar. Meisjes hebben er vaker last van dan jongens. Tussen de 30 en de 50% van de kinderen krijgt, in meer of mindere mate, last van groeipijn. De meeste kinderen ervaren de pijn in hun scheenbenen, maar ook dijbenen, armen en bovenkant van de voeten komt voor. De pijn is heftig en het kind heeft oprecht pijn. Toch is er bij lichamelijk onderzoek niets bijzonders te vinden. Geen roodheid, geen zwelling, geen afwijking op een röntgenfoto.

De pijn treedt bijna altijd ‘s nachts op. Als het kind tot rust komt en er geen gewicht op de benen staat. Het vermoeden bestaat dat de botten met name ‘s nachts groeien en omdat botten sneller groeien dan spieren trekken ze aan de aanhechtingen, anderen denken dat vanwege de botgroei extra bloed naar de benen wordt gepompt en dat dit druk veroorzaakt. Hoe dan ook…het veroorzaakt een scherpe, gemene pijn. Groeipijn is niet schadelijk, er gaat niets kapot, maar het is vooral heel erg vervelend!

groeipijn

Dé oplossing??

Bij Roos begon de groeipijn al vroeg, zoals ze een kind van haar moeder is, doet ze toch niets volgens het boekje. Ik gok dat ze 2, misschien 2,5 was. Misschien kwam het omdat ze haar groeiachterstand door haar vroeggeboorte aan het inhalen was, maar ze groeide als een zotte en kon ‘s nachts verschrikkelijke pijn in haar beentjes hebben. Roos begon laat met praten (zo rond dezelfde tijd) dus het duurde even voor we doorhadden wat er nou precies aan de hand was.

Toen begon de zoektocht naar dé oplossing. Want zoals elke moeder met een kind dat zich niet goed voelt, ging ik op zoek naar dé oplossing op internet. Pijnverlichting stond voorop, want ik wist al dat het alleen verschrikkelijk vervelend is, niet schadelijk. Volgens alle ‘online dokters’ kan deze pijnverlichting worden gegeven door een kinderparacetamol te geven, maar ook een warme kruik en massage helpen.

Bij Roos geven we gelijk Sinaspril. We weten inmiddels dat het zonder niet over gaat. Daarna masseren we net zo lang tot ze in slaap is gevallen óf de pijn over is, want het belangrijkste bij groeipijn is toch wel een heleboel mama- of papaliefde….TLC!

p.s. Ik ben geen arts en heb geen andere medische opleiding ik schrijf dit puur als ervaringsdeskundige mama! 

afbeeldingen via shutterstock

 

 

Gast

Soms krijgen wij aanvragen binnen van lezers om een hun verhaal kwijt te kunnen, deze hebben wij om het herkenbaar te houden onder Gastredactie geplaatst.